25. aug, 2019

Eg har ulike metodar som er til hjelp for meg når eg får negative tankar. Kognitive teknikkar. Konkrete ting eg kan gjere for å få avledning. Eg har trent på å bruke dei og eg har fått erfaringar på at det fungerer. Det betyr ikkje at eg har full kontroll over negative tankar. Det hender at slike tankar liksom slår ned i meg med ei kraft som overvelder meg. Det påverkar kjenslene mine. Eg "går i kjelleren" og gråten tek meg. Der og då gløymer eg litt det eg har lært av metodar og teknikkar. Eg mister det av synet når negative tankar og sterke, triste kjensler overvelder meg.

Eg har ikkje full kontroll over negative tankar. Det kjem eg heller aldri til å få. Metodar, teknikkar, verktøy - ja, det har eg. Og eg kan bruke dei. Men det hender at tankar og kjensler blir så overveldande at eg ikkje heilt greier å sjå og gjere nytte av dei metodane som kan hjelpe meg. 

Av og til blir det så tungt og mørkt inni meg at eg må gråte. Av og til er det nødvendig å la gråten få komme. Negative tankar og triste kjensler er også ein del av den eg er. Eg kan ikkje stenge av og få fullstendig kontroll ved hjelp av metodar og teknikkar. Det kan eg ikkje og det vil eg ikkje. Eg vil ikkje vere ein person med "stålkontroll" på negative tankar og kjensler. 

Eg kan leve med at eg av og til mister metodar og teknikkar av synet. Eg kan leve med at eg av og til må la gråten få komme. Eg kan leve med det, fordi eg med åra har fått erfaring på at det ikkje betyr fullstendig tap av kontroll. Eg veit at eg tåler det. Eg veit at eg kjem meg gjennom det. Eg veit at det går over.

*****************************************************************************************************

9. aug, 2019

Sommaren 2019 går mot slutten. Ferietid for yrkesaktive, studentar og skuleelevar er snart over, og kvardagslivet tek til att.

Våren og sommaren 2019 har ikkje vore blant mine beste. Det har vore ei tid med helseplager av ein slik grad at det har avgrensa meg. Muskel - og leddsmerter og kronisk hodepine i større eller mindre grad. Nedstemhet, tungsinn og depressive periodar. Eg har hatt lite energi og overskot til aktivitetar og sosiale samvær. Og då eg i slutten av mai fekk akutt galleblærebetennelse med ein CRP på over 400 og måtte operere for å fjerne galleblæra, gjekk eg heilt tom for energi og krefter. Eg brukte nesten fire veker på å restituere meg etter dette, og då var me allereie godt inne i juni månad.

Så, som sagt, våren og sommaren 2019 har ikkje vore blant mine beste. MEN; eg har også hatt gode opplevingar. Innimellom har eg hatt fine, gode og kjekke dagar saman med andre. Om eg ikkje har fått utnytte ein fin vestlandssommar til fulle, så har eg fått nyte enkeltdagar saman med store og små menneske. Og sommaren 2019 vart den sommaren då eg for første gong på veldig mange år bada i sjøen! (utanom syden-bading)

Trass i at helseutfordringar har teke stor plass i livet mitt denne våren og sommaren, har eg fått gode opplevingar som eg kan minnast og ta med meg på vegen vidare. Dessutan har eg noko å sjå fram til når hausten kjem. I september skal eg på rehabiliteringsopphald i vakre Sogn - og Fjordane. I tre veker skal eg vere der og få hjelp til å hjelpe meg sjølv til betring og meistring av helseutfordringane mine. Det ser eg fram til med motivasjon og glede.

Vår og sommar 2019 - ikkje blant mine beste. Men likevel, når eg oppsummerer: Takk for dei gode opplevingane eg trass alt har fått til minnebanken min.

*****************************************************************************************************

30. jul, 2019

Fine og varme sommardagar. Samvær med andre. Glade barn og glade vaksne. Gode samtalar. Humor og latter. Det gjer godt. Det gjev påfyll. Mentalt påfyll. Det løftar sinnsstemningen.

Mange slike dagar etter kvarandre. Ja, det har gjort meg godt. Men så er eg ein slik person som treng åleinetid også. Eg treng tid for meg sjølv som eg kan bruke heilt etter eigne behov. Eg treng dagar der eg tek livet med ro. Etter mange fine dagar saman med andre, treng eg åleinetid. Eg treng ro. Eg reflekterer over dei gode opplevingane eg har hatt. Gode samtalar. Humor og latter. Livsglade menneske i alle aldrar som tek for seg av livet på eineståande fine sommardagar. Og det har eg fått vere ein del av. 

Eg er heldig som kan få gode opplevingar saman med andre. Eg veit at veldig mange slit med einsemd. Det er ingen god situasjon å vere i. For meg er ikkje åleinetid einsemd. For meg er det å kunne ha åleinetid nødvendig. Finne ro med å lytte til musikk. Lytte til lydbøker. Gjere "ingenting." Kvalitetstid i mitt eige selskap.  Eg er heldig som har mulighet til det.

Å kunne velge om eg vil ha samvær med andre eller om eg vil ha åleinetid - eg er heldig. 

*************************************************************************************************

22. jul, 2019

Me skal aldri gløyme. Me må aldri gløyme. Ord som fekk ny styrke etter den ekstreme handlinga som traff vårt vesle land fredag 22. juli 2011. Èin mann som kjende hat mot den sitjande regjering valgte å gjere hatet til handling - ei ufatteleg og ekstrem handling - ei terrorhandling.

Bombe i Regjeringskvartalet. Åtte menneske mista livet. Skyting på AUF-leiren på Utøya. Med kaldt blod retta han våpen mot unge menneske og trakk av. Igjen og igjen. Mange skudd mot mange unge menneske. 69 unge menneske mista livet. 

Me skal aldri gløyme. Me må aldri gløyme. Vårt vesle land stod samla om denne bodskapen etter den grusomme handlinga.

Likevel ser me i dag at hat og hets kjem fram i sterke ord, spesielt i kommentarfelt på nettet. Vaksne menneske ytrer si usemje med andre i hatske og hetsande ord.

Hat. Hetsing. Polarisering. Det ekstreme. Åtte år etter terrorhandlinga, er dette kanskje enno meir tydeleg i ordskiftet som blir brukt på nettet. Det er farleg. Farlegare enn det dei som brukar slike ord kanskje fatter. Blant dei som skriv, les og støttar opp om hatefulle og hetsande ytringar, kan det sitje menneske som blir hissa til handling.

Èin mann stod bak terrorhandlinga 22. juli 2011. I sin forvridde virkelighet tok han 77 liv.

Me skal aldri gløyme. Me må aldri gløyme. Det er vår plikt å aldri gløyme. 

*****************************************************************************************************

19. jul, 2019

Nokre gongar må ein akseptere at det er ro som skal til. Akseptere at kroppen treng ro. Ro og avspenning. Nokre gongar må ein berre akseptere det. Ikkje stresse seg sjølv med tankar om alt ein har lyst til. Nokre gongar må ein la slike tankar fare. Gje slepp på dei og konsentrere seg om å finne ro og avspenning. Fordi kroppen fortel at det er det den treng. I dag er det det den treng. Ro og avspenning. Nokre gongar må ein berre akseptere at det er slik det er. Akseptere at i dag er det ro som skal til. 

*********************************************************************